Dariusz Pyż napisał(a)     Spieszmy się powoli. By nic nie umknęło naszej uwagi. Nawet gesty czy spojrzenia. Krzyczą do nas. Byśmy nie mówili. Pozostały tylko cienie przyjaźni miłości. Głusi i ślepi za życia. Szukający odpowiedzi po śmierci.   ************************************ Matko...     Idąc znanymi ulicami Przechodząc przed wystawami Rozkładając koc na trawie czy plaży Coś nam zaczyna przypominać lata minione Już przeżyte, już kiedyś miejsca odwiedzone Przychodzą chwile płaczu smutku niepowodzeń Szukamy wtedy słów już wypowiedzianych Uśmiechu zrozumienia pocieszenia Przychodzą chwile radości Wspomnień przeplatanych ciepłem pełnym miłości Tylko dla nas oddanym Czujemy radość w duszy jak pięknie bywało Śmiać się wraz z kochaną mamą Nie oddam tych chwil wspaniałych w słowie pisanym Nie zdołam wyrazić, jakim darzę Ciebie Mamo uczuciem Jesteś i będziesz promykiem w mej duszy. W życiu prawdziwym przyjacielem. W każdym z miejsc, do których dziś chodzę. A niegdyś za rękę przez Ciebie trzymany. Oczami twoimi świat podziwem to żartem widzianym. Dziś ja prowadzę swoje pociechy. Tymi poznanymi ścieżkami. Kocham Ciebie, a dziś kwiatami dziękować będę. Za podarowane w bólu i radości życie. Za to że byłaś, jesteś i będziesz Prawdziwym dowodem matczynej miłości.   Dariusz Pyż